പകിടകളി ഒരു സാധ്യത മാത്രമാണ്,നിയതമല്ലാത്ത ഒരു പരീക്ഷണം!അഞ്ച് ആണുങ്ങള് കാവലാളുകളായി ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും മഹാഭാരതത്തിലെ പാഞ്ചാലിക്ക് ഒരു കളിയുടെ പേരില് എല്ലാം നഷ്ട്ടമായി.പുരുഷത്വം അടിമത്തമായി.പെണ്ണ് വെറും ഒരു പണയവസ്തുവായി!
ആധുനിക യുഗവും ഇതില് നിന്നും വ്യെത്യസ്തമല്ല.ഡല്ഹിയിലെ പെണ്കുട്ടിയുടെ ദുരന്തത്തെ അധികരിച്ച് ബിന്ദു കൃഷ്ണന് എഴുതിയ പകിട എന്ന കവിത അത്തരമൊരു വായനയാണ്.
പ്രണയത്തിന്റെ നൈര്മല്ല്യതകളും നഷ്ടപ്പെടലുകളും കവിതയില് ആവിഷ്കരിക്കാറുള്ള ബിന്ദു,കാമാര്ത്തിയുടെ കടന്നാക്രമണങ്ങളെ തീവ്രമായിട്ടാണ് ഈ കവിതയില് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.ഇത് സമകാലീനപ്രസക്തം മാത്രമല്ല,കാലാതിതവുമാണ്.
പെണ്ജീവിതത്തിന്റെ അരക്ഷിതാവസ്ഥ ഭയാനകമായിട്ടാണ് ഈ കവിതയില് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.പെണ് ജീവിതാനുഭവങ്ങളെ,ഒരു പെണ്ണിനല്ലാതെ മറ്റാര്ക്ക് ഇത്രമേല് തിവ്രമായി അവതരിപ്പിക്കാന് കഴിയും?ഇതൊരു വിലാപ ഗാനമല്ല.സമത്വജീവിതാഗ്രഹത്തിന്റെ നേര്ചിത്രമാണ്
ബിന്ദു കൃഷ്ണന്
ആണത്വം ആക്രമണത്തിലല്ല,കാമത്തില്പോലുമല്ല.
പ്രണയത്തിന്റെ, സ്നേഹത്തിന്റെ,സൌഹൃദത്തിന്റെ സാധ്യതകളിലാണ്.
